بهونه های قشنگ ما برای زندگی

اوّلین مهمونی که سحر و حتّی غزلم رفتن، خونه ی عمو علی بود. غزل بعد از چهل روزگیش، یک شب زمستونی، شام خونه ی عمو علی دعوت بودیم. و سحر هم در روز پانزدهم تولّدش، یک شب افطار خونه ی عمو علی دعوت بودیم. اون شب بچّه های عمه فاطمه هم بودن و غزل خیلی با اونا خوش گذروند. متین طفلی گریه میکرد و سحر هم خواب بود. خاطره ی جالب اون شب این بود که غزل سوِئیچ عمو محمدرو از اپن برداشته بود و بازی میکرد. آخر شب که همه میخواستن برن، همه دنبال سوئیچ بودن، عمو علی اینقدر با تو رابطه ی قلبی عمیقی داره سریع حدس زد که ممکنه توی کشو باشه، که واقعا هم توی کشوی پاتختی سوئیچو پیدا کردیم. کلّا ، از همگی ، بویژه زن عمو سمیرا و زن عمو ح...

...

سحرم بابت تبریک تولّدت خیلی ها به دیدنمون اومدن تقریبا تمام اقوام و فامیلهای من و بابایی اما ما فقط از اقوام نزدیک عکس مینداختیم. شبی که آقاجون و عزیز+ عموعلی و زن عمو سمیرا+ عمو محمد و زن عمو حمیده و متین به دیدنمون اومده بودن عمو محمد عکسای قشنگی ازتون انداخت و غزل فقط با عمو علی بازی میکنه، عکس زیر برای چند شب بعدش هست که عمو علی و زن عمو سمیرا با ظرفی از حلیم سورپرایزمون کردن و شبی که فاطمه جون و خاله زهرا و عمو حسن به دیدنت اومدن: ...

تقریبا روز هشتم بعد از تولّدت باباجون و دایی مهدی برای دیدنت اومدن و برات قربونی کردن ما اومدیم بیرون و از روی خون رد شدیم غزل عزیزم هم از روی خون رد شد، سعی میکردم غزل خون و کشتن برّه رو نبینه اما خودش اصرار داشت که :زودتر بکشید کباب میخوام ...

سحر عزیزم، پس از تولّدت، یک شب بیمارستان خوابیدیم و روز دوم به خونه اومدیم. لحظه ای که میخواستیم به خونه بیاییم، بابایی و عزیزِ آقاجون اومدن کمکمون و توی خونه عزیزباباجون و غزل منتظر ما بودن. (چون غزل به هردوتا مادربزرگت میگه عزیز، تشخیص دادنشون سخته) وقتی رسیدیم، غزل تازه از خواب بیدار شد و رفتار آروم و عادی داشت. ... ده روز از روزهای ماه رمضون، من و عزیز و شما دوتا دخترای گل و بابایی    باهم بودیم. خاطرات خیلی خیلی قشنگی باهم و در کنار عزیز  داشتیم. سختی هایی هم بود، امّا قشنگی خاطرات از سختی ها خیلی بیشتر و غالب تره. این عکس برای روز اوّل تولّدت توی بیمارستانه که خاله منیژه ازت عکسو گرفته ...

سحر عزیزم بعد از تولد تو خیلی باخودم فکر میکردم که خاطراتتو کجا و چطوری ثبت کنم جداگانه یا مشترک با غزل از اونجایی که از این به بعد، تو و غزل، تمام خاطراتتون در کنار هم و باهم هست اگر جداگانه ثبت میکردم باید تمام خاطرات را دوبار عین هم می نوشتم در وبلاگهای جدا و این کار خیلی زمانگیر بود، تصمیم گرفتم خاطراتتون رو باهم در همین وبلاگ ثبت کنم. نام وبلاگ رو نمیشد عوض کرد و نام اشتراکی گذاشت، چون تمام مطالب قبلی میپرید و همچنین خیلی از کسانی که دوستتون دارن، این اسم رو ذخیره کردن. اما تا جایی که میشد ، پیوندها و تنظیمات وبلاگ رو به نام هر دوتا خواهر مهربون گذاشتم. مامان و بابا دوستتون دارن عاشقتونن و بابت ...