بهونه های قشنگ ما برای زندگی

یک روز بعد از واکسن سحر، روز جمعه، عمومحمدشون برای ناهار میرفتن بیرون به ما هم پیشنهاد دادن و حتّی زن عموحمیده تدارک ناهار هم دیده بود من به خاطر واکسن سحر مخالفت کردم اما غزل و بابایی رو تشویق کردم برن و همه به همراه عزیز و آقاجون برای ناهار رفتن اروانه این هم عکسایی که زن عمو حمیده و عمومحمد از شما گرفتن: ...

سحر عزیزم دیروز 29 مرداد دوماه از تولدت گذشت و تو نوبت واکسن دوماهگیت بود از چند روز قبلش و مخصوصاً شب قبل از واکسن تا صبح تپش قلب داشتم، نگران بودم که واکنشت در مقابل واکسن چی باشه. صبح پنجشنبه، صبح زود بابایی غزل رو به خونه ی خانم حافظی برد تا اون روز من بتونم کاملاً به تو رسیدگی کنم. عزیز و آقاجون اومدن دنبالمون و به درمانگاه فامیلی رفتیم. بعد از قدو وزن و چکاب، آقای جلالی واکسنت رو زد. تمام واکسن های غزل هم آقای جلالی میزد. هنوز پرونده مونو به آدرس جدید منتقل نکردیم و فعلا همون درمانگاه فامیلی میریم. موقع زدن واکسن عزیز اومد بالا سرت و من عقب تر ایستادم. وقتی واکسنت رو زدن جیغ دلخراشی کشیدی، دلم برات غش رفت....

اوایل مرداد دوتا از دوستان من و غزل برای تبریک تولد سحر به خونه مون اومدن ایلیا جون و مامانش سایدا جون و مامانش غزل با ایلیا و سایدا خیلی بازی کرد و مامان ایلیا هم با حوصله از همتون عکس می انداخت: این تازه اوّلشه که همه یخ داشتید. این دیگه آخراشه که همه با هم آشنا شدید و یخها باز شد. وقتی غزل و ایلیا و سایدا بازی میکردن، سحر جونم مظلومانه مارو نیگا میکرد. و این پیراهن خوشگل هم هدیه ی سایدا و ایلیا برای سحر عزیزم. دستتون درد نکنه دوستای خوبم: وقتی بازی غزل و ایلیا و سایدا رو میبینم به آینده ی شما دوتا خواهر امیدوار میشم و سختی های نگهداری نوزادیتونو تحمل میکنم به امید آینده ی نزدی...

غزل عزیزم در طول نوزادی سحر، از رفتارای من تقلید میکنه. مثلا به کلاه قرمزی یا عروسکش، قطره ی ویتامین میده یا عروسکشو میگیره رو پاهاش یا بلوزشو بالامیزنه و مثلا به عروسکش شیر میده و یکی از بازیهای جالب غزل، یک روز پس از جشن روز دختر بود. یه تیکه کیک از جشن مونده بود، عزیز کیکو داخل یه ظرف کوچولوی دردار گذاشت تا فرداش غزل بخوره صبح بعد از صبحانه کیک و شمع رو دادم به غزل رفت روی تختش، عروسکاشو دوروبرش ریخت ازم خواست شمعشو روشن کردم و با عروسکاش تولد کوچولو گرفت شعر تولد هم خودش میخوند شمعو خود غزل فوت کرد و بعد سریع کیکو خورد از بین عروسکاش کلاه قرمزی رو یه جور خاص و زیاد دوست داره.   ...

دختران آفتابم « غزل و سحر عزیزم» امسال تولّد حضرت معصومه (س) ، روز دختـــر همزمان با ششمین سالگرد ازدواج من و بابایی بود. 24 مرداد سال 1388 من و بابایی زندگی مشترکمون رو آغاز کردیم و شش سال تمام گذشت. بخاطر  داشتن دختـــرهای خوب و سالم خدارو شاکریم و کیک کوچیکی به همین مناسبت گرفتیم. کیکی به مناسبت روز دختر و شمع عدد 6 به مناسبت ششمین سالگرد ازدواجمون گرفتیم تا دل شما دخترای گلم رو شاد کنیم. آقاجون زحمت تهیه ی شام مفصل (کباب) رو کشیدن و همگی با هم ، به اتفاق عموها به پارک شقایق رفتیم. در بدو ورودمون غزل جون کلاه معدن را از زن عمو حمیده گرفت و گذاشت سرش و با متین جون عکس انداخت. سحر جون هم با کلاه مت...

سحر عزیزم اوّلین سفر زندگیت، تورو به پابوس امام رضا (ع) بردیم. در این سفر خانواده ی چهارنفری ما و الهه(دخترعمه) همراه ما بود. سحر عزیزم، از امام رضا(ع) خواستم که پشتیبان و نگهدار تو و غزل باشه و شما دختران آفتابم رو بیمه ی امام رضا(ع) کردم. به لطف خدا، توی قطار، موقع رفت و برگشت و توی سفر، هیچ کدوم از شما دوتا دختر گلم، مامان و بابا رو اذیت نکردید. و این هم عکس هایی که در طول سفر از شما گرفتم. از دست غزل شیطون، کلاه قرمزی و پت همه جا همراه ما بودند. دو تا عکس اول توی قطاره اینجا لابی هتل فردوس و عکس زیر هم صحن آزادی حرم آقا غزل پیش من نشست و بابایی سحر عزیزم رو به زیارت آقا برد. اینجا...

گاهی از اوقات بخاطر مشغله کارهام، من و سحر خونه می مونیم و غزل و بابایی میرن بیرون اکثرا میرن خونه ی عزیز و آقاجون اگه عموها و زن عموها باشن که دیگه خوش به حال غزله هم باهاشون بازی میکنه و هم از غزل عکس میندازن عکس بالا واسه شبیه که تو با بابایی رفته بودی شهمیرزاد و توی این عکس تا این زمان تمام نوه های آقاجون هستن بچه های عمه فاطمه( نرجس و هادی و محمدصادق)، متین و غزل و سحر کوچولو همه هستن   ...