بهونه های قشنگ ما برای زندگی

یکی از علایق تو ، موقع بیرون رفتن از خونه انداختنِ صدقه است. این کار رو از بابایی یاد گرفتی و خیلی هم دوست داری. بخاطر همین، چند وقت پیش به عمو علی گفتیم برامون از بانک، دو بسته سکّه های نو و تمیز بیاره، که وقتی تو بهشون دست میزنی ، میکروب نداشته باشن و تمیز باشن. تمام سکه هارو توی یه کمد که دست تو بهش برسه گذاشتیم. حالا، هر وقت از خونه بیرون میریم، داد میزنی: پـــول، پـــول، .... بعد خودت میری، چنتایی برمیداری و می اندازی توی صندوق. اصرار میکنی که حتماً هم خودت، بدون کمک بندازی. قربونت برم که روی پنجه هات میایستی تا قدّت به صندوق برسه. ...

خوب به این تصویر نگاه کن دخترم توی کابینتها، تخت و کمد های ام دی اف ، وقتی می خوان اثر یه پیچ نمونه و نمای بدی نداشته باشه، با یه برچسب گرد کوچیک اندازه ی پیچ و هم رنگ تخت، اونو می پوشونن تا نمای خوبی داشته باشه. یه روز که بعد از مدرسه، باهم اومدیم خونه، وقتی داشتم به کارام مثل ( شستن دست ها، وضو ، گرم کردن ناهار و ... ) می رسیدم ، در کمال ناباوری دیدم که صدایی از تو نمیاد. هر وقت صدات نمیاد، معمولاً در حال گل کاشتن یا تخریب چیزی هستی. دویدم تو اتاق دیدم تمام برچسب های گرد روی پیچ های تختمونو کندی و خیلی هم از این کار لذّت میبری من که غصه ام گرفته بود و خنده بهت چیزی نگفتم، تا لااقل به کارای خودم برسم اما رف...

زن عمو حمیده چه لطیف است حس آغازی دوباره، و چه زیباست رسیدن دوباره به روز زیبای آغاز تنفس… و چه اندازه عجیب است ، روز ابتدای بودن! و چه اندازه شیرین است امروز… روز میلاد… و روز تنفس موجودی کوچک در درونت روز تو! روزی که تو آغاز شدی! تولدت مبارک ممنون که میخوای برام همبازی بیاری جشن تولّد به نام زن عمو و به کام تو: ...

غزلکم همونطوری که قبلاً نوشته بودم، تو علاقه و تمایلی به خوردن شیر گاو نداشتی بجای شیر، شربت زعفرون و آب میوه و ... میخوردی امّا شیر نه به پیشنهاد خاله فاطمه( مامان ایلیا) برات شیر پاستوریزه پاکتی ( شیرعسل) گرفتیم. کم و بیش می خوردی امّـــــــا درست هفته ی گذشته بود که: من و تو و بابایی، شبهای دهه ی اوّل محرم رو به امامزاده یحیی (ع) می رفتیم و در مراسم اونجا شرکت میکردیم. بعد از مراسم وقتی میومدیم بیرون، کنار امامزاده، حسینیه اعظم بود و جلوی در حسینیه، هیئت ها چایی و شیر میدادن. تو وقتی میدیدی که همه مردم، مخصوصاً بچّه ها با ذوق تجمّع میکنن و همه شیر نذری می خورن، به بابایی اصرار میکردی که برای تو هم بگیره بعد، یه ...

غزلــــــم تقریبا دو هفته ی پیش، روزهای اوّل محرّم، وقتی بیمارستان بستری بودی وقتی بهت میگفتم بگو یا حسین، تو در جواب می گفتی : « دوسیـــن » تا چند روز بجای یاحسین میگفتی « دوسین» تقریبا از روز تاسوعا ، دیگه این ذکر رو بهتر تلفظ میکنی حالا در جواب « یاحسین » که بابایی برات می خونه، تو میگی « حوسیــن» روز عاشورا ، بابایی شروع کرد به حرف کشیدن از تو بابایی میگفت : یا حسین      غزل جواب میداد : دوسین بابایی: یا ابالفضل                 غزل: عبدل بابایی:...

غزلم امسال دومین تاسوعا و عاشورای زندگیت بود. روز تاسوعا سرگرم نذری خاله منیژه بودیم و تو با مبینا و رومینا بازی میکردی. و روز عاشورا به روستای اعلا رفتیم. از دیدن هیئت های سینه زنی ذوق می کردی و با دیدن اسب و شتر هیجان زده میشدی. به شتر میگفتی: اُ شتر توی همون روستا ناهار خوردیم و بعد ناهار به سمنان اومدیم. شام غریبان مثل همه شبها به امامزاده یحیی بردیمت. اونجا به همراه بابایی شمع روشن کردی و با بابایی به مراسم شام غریبان رفتی.   ...

امروز، اوّلین جمعه ماه محرم، نهم آبان من و تو و بابایی به همایش شیرخوارگان حسینی رفتیم. بردیمت تا حسنیت کنیم و تورو از همین الان با رسالت حسین(ع) آشنا و مأنوس کنیم. تورو نذر آقا حسین (ع) کردیم و بارها و بارها نذرنامه رو توی جمع برات خوندیم. متن نذر نامه: «یا صاحب الزمان (عج)! فرزندم را نذری یاری قیام تو می‌کنم. او را برای ظهور نزدیکت برگزین و حفظ کن. یا مسیح حسین یا علی اصغر (ع) ادرکنی.» ...

غزلکم تولّد خانم حافظی ( به قول خودت آله ) چهارم آبان و تولّد رقیّه جون ( به قول خودت اوقی) یازدهم مهر بود. از اونجایی که اینترنت نداشتیم، پیغام تبریک رو امشب براشون میزاریم. و از اونجایی که محرّمه و جشنی نگرفتن ماهم براشون آرزوی سلامتی، زیر سایه ی آقا امام حسین(ع) رو داریم. ...

تقریبا اواخر مهر ماه بود که سه شبانه روز تو بیقرار و بیتاب بودی. می دونستم دلت درد میکنه اما فکر میکردم یه دل درد ساده است. سعی میکردم با عرق نعاع و روغن کرچک و ... درمانت کنم. اما روزی رسید که دیدم خیلی بیتابی و بیقراری و خیلی تب میکنی. وقتی بردیمت دکتر و ازت آزمایش اورژانسی گرفتن بستریت کردن به علت عفونت روده روزهای سختی بود و یک هفته بستری بودی. دوتا عزیزها خیلی کمکمون کردن و به لطف خدا این روزها به پایان رسید. روز اوّل که خیلی تب داشتی و بی حال بودی. روز دوم راه افتادی و میز مریضارو جابجا میکردی حتّی وقتی سرم بهت وصل بود با عروسکها رو روسری من، روی تختت بازی میکردی. و این هم عروسک خیلی قش...