بهونه های قشنگ ما برای زندگی

غـــــزلـــــم، شب تولدت(اول دی) از اونجاییکه من درگیر رسیدگی به سحرکوچولوی شش ماهه بودم، امسال باباجون و عزیز، خونه ی خودشون،  برات جشن تولد گرفتن جشنی تولّدی با حضور ( عزیز و باباجون+ خاله منیژه و عمه حلمیه+ دایی عباس و زن دایی نجمه+ عمه حوری و همسرش+ آبجی سحر و مامان و بابا) عزیز برای تولّدت شام خوبی درست کرد و باباجی هم تمام تنقّلات شب تولّدت رو تهیّه کرد کیک و شمع و فش فشه و تزیینات هم زحمات خاله منیژه بود. توی جشن بهت خیلی خوش گذشت، دیگه استاد شدی خودت کیک میاوردی، واسه خودت دست میزدی کادوهارو باز میکردی شعر تشکر میخوندی و .... اون شب هدیه های مختلفی گرفتی، مثل تخته آهنربای...

غزلــــــــــم سه سال شیرین از زمینی شدنت گذشت و هر سال ، هر لحظه و هر دقیقه، برایمان شیرین تر و عزیزتر و دوست داشتنی تر میشوی اینک طنین خنده هایت خیلی بیشتر از گریه ها بر فضای خانه حکم فرماست. روز به روز پرتحرّک تر، خنده رو تر و شادتر... تو و سحر، روح خانه اید تمام وجود و هستی ما همانطور که هرسال برایت می گویم، پاییز خیلی سخاوتمند است، ممنونش هستم می دانی چرا؟ !! چون، شکوه بلندترین شبش را عاشقانه پیشکش تولّد تو کرد . غزل عزیزم فقط و فقط مادرانه، عاشقانه برای تو و سحر نازنینم آرزوی سلامتی و عمر با عزّت دارم ...

سحر عزیزم امسال اولین شب یلدای تو بود. آغاز شب را به همراه باباجی بودیم و باهم شام خوردیم. و پایان آن را به همراه عزیز و آقاجون و عموها و زن عموها و متین شب خوبی بود و به همه خوش گذشت سفره ی قشنگ شب یلدا، هنر زن عمو حمیده است و امسال اولین شب یلدایی بود که تو و متین در جمع خانواده بودید از تنقلات شب یلدا یک نیمه سیب سهم تو بود که با کمک عزیز، با اشتها خوردی ...

...

سحــــــر عزیزم امروز 29  آذر واکسن نیم سالگیت رو زدیم مثل همیشه، آقاجون و عزیز برای زدن واکسن اومدن دنبالمون و کمکمون کردن. آبجی غزل هم از صبح رفته خونه ی خانم حافظی تا من بیشتر و بهتر به تو رسیدگی و توجّه کنم. قبل از رفتن به درمانگاه قطره استامینوفن بهت دادم. توی درمانگاه قد و وزنت کردن و بعد عزیز( به قول غزل عزیزِ آقاجون)  نگهت داشت تا واکسنت رو بزنن. دست عزیز جون درد نکنه که توی واکسن های شما دوتاخواهر کمکم میکنه، وگرنه من دل ندارم. وقتی اومدیم خونه کمی خوابیدی، از فرط درد پای چپت، یک پهلو خوابیدی نازنینم. ...

سحر کوچولوی من و عزیزت ( مامان مامان) خیلی باهم خاطره دارید، وقتی میریم خونه ی عزیز، تو تمام و کمال در اختیار عزیز هستی بغلت میکنه تورو پشت خودش میبنده روسری خودشو سرت میکنه موقع خواب، چادرشو دورتادورت می پیچه تا سرما نخوری بهت غذا میده( کیک، بیسکوییت، آبِ کله پاچه، سیب، موز، ...) گاهی پیش اومده که بابت غذا خوردنت استرس گرفتم، امّا عزیزت به من حقّ دخالت نمیده و میگه: پنج تا بچه بزرگ کردم، خودم بلدم(خدا همه ی مادرا رو حفظ که که اینقدر خوبن    ) این هم مستندات خاطرات تو و عزیز ...

غزل با عینک بدون شیشه سحر بغل نرجس سحر بغل محمدصادق سحر بغل آبجیش سحر بغل فاطمه غزل در خانه بازی سرپوشیده غزل، وقتی از فرط خستگی موقع غذا میخوابه وقتی آبجی غزل مهربون، روی سحر، پتو انداخته امان از دست کلاه قرمزی که سحر هم دوستش داره   ...